Je ziet het overal terug. In woonbladen, op Instagram, bij vrienden die “even iets nieuws” aan de muur hebben gehangen. Hedendaagse kunst in huis. En eerlijk : het kan fantastisch zijn… of compleet misgaan. Want ja, een felgekleurde abstracte zeefdruk naast je Ikea-bank kan óf magie brengen, óf voelen alsof je woonkamer zich verslikt heeft.
Ik krijg die vraag vaak : hoe integreer je hedendaagse kunst in je interieur zonder dat het geforceerd voelt ? Zonder dat het lijkt op een showroom, of erger nog, op een slecht nagebootst museum. Persoonlijk vind ik dat het begint bij kijken, veel kijken. In galeries, bij mensen thuis, soms zelfs online. Ik moest laatst denken aan een gesprek met een interieurontwerper in Zuid-Frankrijk, via https://decoration-interieur-perpignan.fr, die zei : “Als een kunstwerk geen gesprek uitlokt in je huis, hangt het er verkeerd.” Dat bleef hangen.
Begin niet bij de muur, maar bij jezelf
Dit klinkt misschien zweverig, maar blijf even bij me. De grootste fout die ik zie ? Mensen kiezen kunst omdat het “past bij de kleur van de bank”. Dat kan werken, hoor, soms. Maar vaak voelt het veilig. Te veilig. Hedendaagse kunst mag een beetje wringen. Je mag er twijfel bij voelen.
Vraag jezelf af : waarom raakt dit werk me ? Is het de textuur ? Die rauwe verfstreek ? Of juist de stilte van een minimalistisch beeld ? Ik weet nog dat ik voor het eerst een groot zwart-wit werk kocht. Niks kleur. Mijn vrienden snapten het niet. Maar elke ochtend bleef ik ernaar kijken. Dat telt.
Schaal en ademruimte : onderschat het niet
Een klassieker : een te klein werk op een te grote muur. Dan lijkt het alsof het kunstwerk verloren is. Alsof het zich schaamt. Hedendaagse kunst heeft vaak ruimte nodig. Ademruimte. Soms is één groot statement-werk sterker dan vijf kleine lijstjes naast elkaar.
En nee, alles hoeft niet perfect uitgelijnd. Persoonlijk vind ik het juist mooi als een werk een paar centimeter “verkeerd” hangt. Dat maakt het menselijk. Net als een lichte scheefstand van een vinylplaat op de draaitafel. Je voelt : hier woont iemand.
Mixen mag, maar wees eerlijk
Oude meubels combineren met hedendaagse kunst ? Ja, absoluut. Een moderne foto boven een erfstuk van je oma ? Kan geweldig zijn. Maar doe het bewust. Als je alles mixt “omdat het hip is”, zie je dat meteen. Dan wordt het een collage zonder ziel.
Ik twijfel zelf soms ook. Past dit werk wel bij die houten kast ? Soms laat ik het gewoon een paar weken hangen. Wennen. Kijken bij daglicht, ’s avonds met een lampje aan. Kunst leeft anders afhankelijk van het moment.
Licht is geen detail, het is alles
Serieus, licht maakt of breekt een kunstwerk. Ik heb ooit een werk gekocht dat ik prachtig vond in de galerie, en thuis… meh. Tot ik het juiste licht had. Een zachte spot, geen keiharde LED. Warm, bijna alsof het werk fluistert.
Vraag jezelf af : wil ik dat dit werk schreeuwt, of juist fluistert ? Beide zijn goed. Maar kies.
Laat het groeien, je huis is geen eindstation
Misschien wel het belangrijkste : je interieur is geen museum met een vaste opstelling. Hedendaagse kunst mag verhuizen binnen je huis. Wat vandaag in de woonkamer hangt, kan over een jaar ineens perfect zijn in de gang. Of in de slaapkamer. Dat is oké.
Dus nee, je hoeft het niet in één keer “goed” te doen. Twijfel hoort erbij. Ik twijfel nog steeds. En eerlijk ? Dat maakt het leuk. Want als kunst in je huis niets losmaakt, waarom hangt het er dan eigenlijk ?
